De golf

Door wervelingen gevormd
in de diepte van de zee.
Heeft het golfje nog geen weet
van de omgeving benee,
waar het leven is verstomd.

Kilometers gaat het voort,
reizend langs verre landen.
Stroomt het geliefde water
voorbij verlaten stranden.
Stilzwijgend en ongestoord.

Langzaam reizend naar de top,
gaat hij met de stroming mee.
Hij ontwijkt de brokstukken
van de glorieuze zee.
Die veel geheimen verstopt.

Vormend met de bovenkant.
Schuimend op de smalle grens
tussen hemel en aarde.
Leeft hij een moment intens,
op weg naar de water rand.

Brekende zonnestralen.
Duizenden mooie sterren.
Boven op de broze kop,
die schitteren van verre
en mooi kunnen verhalen.

Glorieus in de branding.
Een laatste krachtige stem.
Hij snelt naar het stille strand.
De levenskracht verlaat hem.
Hij sterft in de verzanding.

Zevenhuizen, 2001/2002

Leave a Reply